Lanaren egoera:
Lekua: Ermitaren kanpoaldean
Data: 2026ko uztailaren 13tik 28ra
Eragilea: Abadelaueta Elkarte Etnografikoa
Zuzendaria: José Rodríguez, Ángel Martínez eta Iban Sánchez
Jabetza: Gasteizko Elizbarrutia (Manurgako Kontzejuari lagapena)
Babeslea: Zigoitiko Udala
Laguntzaileak: Abadelauetako kideak, Gergori Berrio, Beñat Ibarra, Marcos García, Luis Mari Santamaría, Juan Valencia, María Valencia, Cecilio Ruiz, Asier López de Alda, Leire Larrañaga, Lexuri Larrañaga, Zuhaitz Larrañaga, Inés Martínez, Rafa Eguiluz, Yoseba Alonso, Unai, Javi Puyo
Fase honetan, ia 100 m2-ko azalera mugatu da baselizatik kanpo, hegoaldeko aldean, indusketak egiteko. Aurreko kanpainaren amaieran jarritako babes geotextila kendu ondoren, lanak gune horrek izan zezakeen populazioa zehazten saiatzera bideratu dira, aurkitutako hilobien bidez, eta bizilekuak edo igarotze–guneak aurkitzen saiatzera, baselizaren inguruan. Asmo horiek, logikoa den bezala, indusketa egiteko mugatutako azaleraren menpe geratzen dira, ezinezkoa baita eta ez bailitzateke desiragarria izango inguruko baso osoan induskatzea.
Aurreko fasean (III) aurkitutako aztarnek eta aztertutako dokumentazioak 1820. urtearen inguruan utzitako baseliza bat definitzen ziguten. Ia lau mende lehenago, 1450. urtearen inguruan, bertako biztanleek baseliza hustu egin zuten, Manurga eta Murua inguruko herriak populatzeko, biztanleria berriro elkartzeko eta gune horiek indartzeko asmoz. Dokumentatuta dago 1250. urte inguruan, Erregeari egindako ordainketak aipatutako herrien antzeko populazioari zegozkiola.
Aurreko fasean zizelkatutako harlanduak atera ziren argitara, oso ohikoa ez den dekorazioa, hasiera batean eliza parrokiala izan zen eraikin batena, arkitekturaren ikuspuntutik prerromanikoa dela esan daitekeena eta egindako irrati-karbonozko probak gure garaiko 970 eta 1020 urteen artekoak direla.
